Nie chcę żyć

Noszę w sobie  pragnienie  Nieba . Czy  nie chcę mi się  żyć ?

Nie, po prostu ciężko mi się  żyję. Życie  prawdą jest  trudne  z wielu  powodów  , jednym z nich jest to , że  ludzie na których  Ci zależy,  nie chcą prawdy.

Dla niektórych  jestem zabardzo  duchowa….  i obojętne mi jest życie tutaj.  To nie jest tak…

Po prostu  wiem , że nie wiem ile czasu tu mam. I pewne sprawy  straciły dla mnie znaczenie, a większość  moich marzeń  stało się takie proste

Mam wiele relacji za sobą , które  miały  być szczere i trwałe.  Obietnic , które  nigdy nie  zostały spełnione , wielkich słów  , które  okazały się puste…

Od czasu kiedy powiedziałam Bogu „TAK ” wcale  nie  jest łatwiej  , ale nie jestem w tym sama i wiem , że  starając  się żyć na chwałę Bożą nie zmarmuję tego czasu tu… , z którego  będę  musiała  się kiedyś rozliczyć…

Pomaganie ludziom , których kochamy , lubimy , na których  nam zależy  ,odzyskać  nadzieję  i rozwinąć skrzydła  jest pięknym zadaniem  , ale to też warto robić na chwałę  Bożą , nie oczekując wdzięczności , bo może się okazać  , że zaczną swój lot bez was.

„Kiedy Bóg przyjdzie sądzić Naszą miłość i naszą marność Damy kłosy a On Spali plewy, oddzieli ziarno Będzie sądzić z miłości Tej najprostszej i tej niełatwej Sądzić tylko z miłości To aż nadto, aż nadto, aż nadto.”

Pożegnanie

Gdybyś  wiedział/ wiedziała  , że bliską Ci osobę  widzisz  ostatni raz,  to co byś jej powiedziała?

To trudne pytanie wbrew pozorom , bo wtedy  tak wiele przychodzi do głowy.
Niektóre  pożegniania ciężko  sobie nawet wyobrazić…

„Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. „

W sumie zdałam  sobie sprawę, że na miejscu  Apostołów  zdziwiłyby mnie te słowa ( może tak było).

Jak to Jezu mówisz , że Twoje odejście jest dla nas lepsze?

Ale to musiało  się stać , było to wpisane w plan zbawienia.

Są historie , w które  jest wpisane  pożegnanie  i nie da się tego uniknąć , ale czy są one zawsze końcem danej historii?

„Kościół Katolicki jest zły”

Często słyszę o rychłym końcu Kościoła Katolickiego. Księżach, biskupach debilach , których wypowiedzi są udostępniane w mediach społecznościowych , szczególnie przez osoby , które nie chcą i nie chodzą do kościoła  i mają do tego prawo .

Tylko zastanawiam się skąd wiedzą jak jest w kościele ( tak nacodzień)?

Rzeczywiście rzeczy , którymi się karmią , nakręcając się nawzajem oraz udawadniając ” jaki to Kościoła Katolicki jest zły” istnieją… co naprawdę boli… , ale jest to wycinek, nie całość obrazu.

Wiem to, bo chodzę do kościoła , znam księży. Widzę co robią i jak robią. Obserwuję  jak wyglada ich  codzienne życie.

Oczywiście potykają się nie, są idealni.
Czasem nawet mądry ksiądz palnie jakąś głupotę i odwrotnie. Kogoś  tym dotknie , coś zaniedba lub czasem  go coś przerośnie…

Ale ogólnie to robią dobrą robotę .O tym się często nie słyszy , nie mówi, bo się tym, nie chwalą ,bo nie po to, to robią…

Nie jestem żydówką , nie jestem muzułmanką. Tak naprawdę nic nie wiem o nich prócz tego co słyszę np. że ” muzułmanie to terroryści” czy to cała prawda o nich ? Oczywiście , że nie. Choć o takich się najczęściej słyszy.

Nie chodzę do cerkwi , meczetów i nie wiem jak to wygląda w praktyce . Nie mam potrzeby rewolucji , w tych miejscach , bo to nie moja bajka…

Nie hejtuję , nie chwale ,bo się nie znam… A to co słyszę i widzę na ich temat w mediach różnego radzaju to dla mnie zbyt mało, by to robić i brać udział w dyskusjach na ten temat.

A jeszcze  tak od siebie  dodam  ,że  nie martwię  się zbytnio  rychłym  końcem Kościoła Katolickiego  , bo ja szukam i widzę  w ten instucji przede wszystkim  żywego Boga i dlatego  w nim jestem  i wierzę w słowa Jezusa , że  kościół  będzie  trwał…

Właściwy

Są pytania , na które,co jakiś czas odpowiadam sobie , by się dowiedzieć ,czy aby napewno kurs , który obrałam jest właściwy.

Moje nawrócenie, śmierć Jarka i inne trudne sytuacje zwieryfikowały ludzi w moim życiu i to co było fauszem .Zmieniło  moje podejście do wielu spraw, w tym do śmierci.

Zweryfikowało również mnie. To kim jestem. Kim potrafię być ,gdy raz po raz jestem rzucana na głeboką wodę.

Czy jestem cierpliwa?
Czy potrafię kochać?
Czy rozumiem?
Czy akceptuję?

” Nie chcesz ideału . Tylko duszę całą.
To co mam oddaję Ci.„

Później

„Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany.  Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?»”

Bywają takie wieczory gdy człowiek siada i uświadamia sobie , że przeżył kolejny dzień życia (jakoś), ale ogólnie nie ogarnia ,tego co się w nim dzieje…

Szukanie sensu wydarzeń, prawdy o tym co się dzieje, bywa meczące , a czasem (w danym momencie ) niemożliwe.

Co wtedy można zrobić? Ja staram się „zdystansować” od życia , robić swoje i obserwować. Poczekać na „później ”

„Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale później będziesz to wiedział». „

Łaska decyzji

Ostatnio na planszówkach ze znajomymi, wpadło mi do głowy pytanie :
– Ciekawe co teraz robi Jezus ? Ile rzeczy równocześnie ogarnia ?

Bo przecież pewnie teraz : ktoś się rodzi , ktoś inny umiera ,ktoś się modli itp.

Niepojęte, ale fascynujące. Jak można w to wierzyć ? Wierzyć we Wszechmogącego Boga ?
Można i życzę tej ŁASKÌ , a także DECYZJI każdemu.

Bóg zawsze wierzył w człowieka . Dlatego Jezus stał jednym z nas i nie miał bajkowego życia…

Wszystko z miłości , by zbawić , by stać się bliskim , by się objawić i było łatwiej w Niego uwierzyć.

I chociaż jestem zbyt mała by te Wszechmoc pojąć /zrozumieć to dla mnie i tak bardziej jest to logiczne, niż zjawiska na tym świecie, których pomysłodawcom i autorem jest człowiek.

Ale kocha

„ Esencją miłości jest wolności”

Często boimy się Boga, ale nie tego , że nas pokara , tylko tego że odbierze nam wszystko na czym budujemy swoje życie , że stracimy kontrole .. Ale czy na pewno ją mamy ?

Boimy się, że ograniczy nam wolność. A przecież nikt bardziej niż właśnie On ją szanuje.  Wzresztą sam nam dał wolność , na którą tak często się powołujemy.

Często mylimy przyjemność ze szczęściem. I to co robimy, z racji naszego prawa do wolności, to nas ostatecznie zniewala i czasem krzywdzi innych.

Kościół Katolicki niczego mi nie zabrania. Bóg niczego mi nie zabrania. Proponuje… Tak często Jezus zaczyna zdanie od – „jeśli” . Daje wybór, a przecież mógłby inaczej , bo wszystko może , ale kocha…

 

Ot tak

„Powstrzymaj mnie od drogi kłamstwa
obdarz mnie łaską Twojego Prawa.
Wybrałem drogę prawdy
pragnąc Twych wyroków ”

To nie jest łatwa droga, przekonuję się o tym raz po raz , ale też mam wielką nadzieję, że mimo wszystko warto chociaż czasem zdaję się, że na nic te wysiłki ….

Usłyszałam od ludzi wiele obietnic, wielkich słów , zapewnień , że są i będą choćby nie wiem co….

Cóż …dla większości tych ludzi jestem dzisiaj „obcym człowiekiem”

Ja im BŁOGOSŁAWIĘ i sama staram się innym ,nie rzucać słów od tak.

Tak trudno nam wytrwać , trudno tak budować nam  na PRAWDZIE , ale nie widzę lepszej drogi ,po której warto iść.

Uciec

W dniu śmierci Jarka, w tym strasznym dniu, doświadczyłam jednego z najpiękniejszych widoków. Dwie bliskie mi osoby spotkały się po długim czasie nie rozmawiania z sobą i przytuliły się do siebie, okazując sobie wzajemną miłość.

Czy było trzeba aż takiej tragedii? Nie wiem, ale takie czarne dni jak tamten pokazują, że może nam zabraknąć czasu na ważne słowa, gesty, wyznania, rozmowy…

Każdy z nas przeżywa takie momenty jak uczniowie z Jezusem na Górze Tabor, aby potem przeżywać swoją Golgotę, te momenty czasem się mocno przenikają…

Warto by ani przed jednym, ani drugim nie uciekać, bo czy da się uciec przed sobą, przed prawdą, przed życiem? Czasem chciałoby się, ale czy warto…?