Wniebowzięcie

  • 15 sierpnia odeszła do Pana bliska mi osoba…. Bardzo dobra kobieta, która swoje życie poświęciła rodzinie , którą bardzo kochała.

Dlatego przychodzę z refleksją o śmierci – z niczym co prawda odkrywczym, ale jednak warto to sobie uświadomić.

Śmierć zawsze zaskakuje. W mniejszym lub większym stopniu, ale nie da się do śmierci bliskiej osoby , w 100 procentach przygotowaniać . Nawet jeżeli ta osoba powoli odchodzi i wiadomo źe jej ziemskie życie dobiega końca . Nie ważny też jest wiek tej osoby.

Wiem też .że żałoby nie da się wsadzić w ramy czasowe. A to co piszą w książkach na ten temat to tylko teoria.

Pewnych ran czas nie zagoi . Możemy się tylko nauczyć dalej z nimi żyć , dalej żyć bo trzeba ,ale to nie znaczy , że to przeżycie zostawisz i zapomnisz . Pewne zdarzenia na zawsze w nas zostają i to nic złego. To nie znaczy, że ciągle nimi żyjemy tylko z nimi i pomimo nich żyjemy dalej…

Przytłacza

Przytłacza mnie to , że tak wielu ludzi , zdaje się mieć problem z uczuciami wyższymi oraz z elementarnym wyczuciem sytuacji. To smutne…

 

Nastawieni na siebie, są tylko i wyłącznie zdolni do brania ,do granic możliwości. Bez problemu zostawiając bliskich w potrzebie

Jeszcze dowalając im…

 

Nie mają potrzeby zatrzymania się przy łóżku osoby , która gaśnie , a poświęciła im całe źycie…

 

To trudna, ale piękna możliwość.

 

Kryzysy życiowe , weryfikują ludzi w naszym życiu. Mówią kto kim jest. Ale również mówią nam jacy my jesteśmy.

 

  • Wiem , że jak robi się cholernie trudno, to dla mnie liczy się to, by mimo wszystko być , nie uciekać…

Pies

Można to się wydawać śmieszne, ale tylko dla tych którzy  nie mieli nigdy psa lub nie lubią zwierząt.  .

Fart przybył do nas  w najlepszym momencie  życia . Źycia ,  które  się rozpadło, by nas rozweselać swoją radością ze zwykłych rzeczy.

Widzę w jego oczach , że jesteśmy dla niego całym  światem.  Jego oczy mówią więcej niż nie jedno słowo.

Wśród  tych wielu strat i sytuacji , które złamały mi serce, Fart jest takim promyczkiem  w tych ciemnościach.

Sara moja suczka, była z nami 16, 5 lat również  zawsze będzie  w moim poturbowanym sercu.

Tak psy to nie dzieci , choć szczerze mówiąc  mają parę wspólnych mianowników.
Pies to pies , ale nie tylko pies.

Mama

Kiedyś jak pytali mnie o moje największe  marzenie odpowiadałam własna rodzina.
Mąż , dziecko.

Wiem , że gdyby  to się ziściło to musiałambym  mieć wsparcie kochającego męża. 

No i prawda jest taka   że dobrze   by było jakby był sprawny fizycznie  ,bo ja nie jestem.

Mam swoje ograniczenia  , z których zdaję sobie  sprawę  , ale również wiem co potrafię.

Na wiele rzeczy mam swoje patenty. I przy wsparciu kochającego partera/ męża  i mojej mamy mogłabym być mamą.

Lubię  dzieci  i mimo , że  nie mam wlasnych to mam instykt macierzyński i są takie dzieci które  naprawdę  kocham.

U mnie  te marzenie się  nie spełniło , bo w życiu  bywa tak , że samo pragnienie  czegoś  nie wystarczy.

Ale innym niepełnosprawnym kobietom udaję się założyć  swoje rodziny .Doświadczają miłości  damsko- męskiej  i miłości  rodzicielskiej.

Dlatego  przygnębiła mnie  informacja , że Pani Patrycji i Panu Łukaszowi odebrali nowonarodzonego synka  tylko dlatego  , że personel medyczny stwierdzić   ,  że kobieta nie może być matką  bo jeżdzi na wózku.  Dziecko umieścili w rodzinie zastępczej 500 km od domu rodziców.

Pani Patrycja  spełniła swoje największe  marzenie  , które urzędnicy i personel medyczny zamienili w horror… .
Dlaczego? Bo jeżdzi na wózku.

Na jakim świecie  ja żyję? 

Dno

Dno- można osiągnąć w różnych przestrzeniach życia- na różne sposoby . Ważne jest , żeby je sobie uświadomić i odbić się , a nie w nim trwać.

 

Jeżeli na dno spadliśmy przez uzależnienia czyli choroby to nie jest to proste , ale wiemy że trzeba z tym skończyć, walczyć.

 

Bardziej mnie przerażają osoby , które mają ze sobą problemy, ale nie piją, nie ćpają , mają pracę , rodzinę , dom.

 

Nie ma widocznej patalogii , więc wszystko jest z nimi ok i nie zdają sobie sprawy jaki mają problem ze sobą.

 

No bo powiedzcie mi co ,trzeba mieć w głowie, by przez nienawiść do nowego prezydenta , którego rzesza zwolenników i przeciwników, tak naprawdę nie zna wyzywać , opluwać , atakować dziecko.

 

Małą, radosną, szczęśliwą dziewczynkę. Kasia to z pewnością zdrowe dziecko . Nie trzeba być specjalistą , by to stwierdzić wystarczy być rodzicem lub po prostu mieć do czynienia z dziećmi.

 

Jej jedyną” winą ” jest to , że jest jest córką

nowego prezydenta.

 

Ale gdyby nawet obelgi typu : nienormalna, dziecko specjalnej troski itp. były prawdą to co ? Co z tego ? Zamknąć w piwnicy?

 

Tyle się mówi o zdrowiu psychicznym, szczególnie dzieci , o hejcie o samobójstwach.

 

Czyta się apele zrozpaczonych rodziców po samobójczych śmierciach swoich dzieci.

 

I co?

 

Dno ludzie , patologia, obrzydliwstwo.

Sami macie dzieci i wnuki .Chcielibyście czytać o nich takie obrzydliwe komentarze?

Gorsza

  1. Bardzo  rzadko  ruszam  takie tematy ,   bo
    widzę dyskusje pod tego typu pustami- te wzajemne wyzywanie się do niczego , konstruktywnego  nie prowadzi. Szkoda  czasu. Nikt nikogo nie przekona, każdy ma swoje  racje.

    Jednak smuci mnie dzisiaj to , że już lecą z
    słowa typu: głupi naród , ciemnogród  wybrał  itp.

    Nie ma w nas pokory, tolerancji,  wzajemnego szacunku. Nie ma … Jest tylko wtedy  gdy  druga osoba się ze mną zgadza. W innym przypadku  to puste słowa.

    Nigdy tego nie robiłam , ale wiecie co chyba  należę  tej głupiej części  narodu  i do tego niby ciemnogród.

    Serio tracę na wartości bo  dokonałam takiego , a nie innego wyboru? Jestem przez to gorsza?

26 maj

Mówi się , że pewne rzeczy rozumie się dopiero gdy zostaje się rodzicem.

 

Nie jestem Mamą, ale i tak wiem, ile trzeba dać z siebie , by podołać tej roli. Ile razy trzeba zapomnieć o sobie, swoim czasie, o swoim zmęczeniu ,by dać dziecku to co potrzebuje , nie mając pewności jaką ocenę nam wystawi.

 

Wiem Mamo , że Ty zrobiłaś wszystko co w Twojej mocy , by zapewnić mi bezpieczny dom. Zapewnić mi jak najlepszy rozwój mimo mojej niepełnosprawności.

 

Zrobiłaś wszystko, bym umiała zrozumieć Ojca I wybaczyć mu to , że mnie nie wychowywał.

 

Brałaś odpowiedzialność za swoje upadki i pokazałaś mi jak wstawać.

 

Dzięki Tobie wiem jak ważne jest to z kim bierzemy ślub i mamy dzieci.

 

Wiem też dzięki Tobie , że związek ma sens tylko wtedy gdy tworzymy go z odpowiednią osobą, bo miłość na całe źycie to nie motylki w brzuchu i różowe okulary . Związek , „bo trzeba z kimś być” – to gra nie warta świeczki.

 

Wiem też , ze jesteś wspaniałą Babcią jeżeli da Ci się nią być. Dlatego m.in. żałuję , że nie mam jak dać Ci wnuków, bo byś mogła być Babcią na pełen etata.

 

Trochę nas różni , ale dużo Ciebie we mnie.

Trzymaj się dalej Mamo ❤️

22 lata

Jak byłam mała , myślałam że alkoholik to taki ktoś kto się nie myje, nie ma domu , ma fioletowy noc i pije denaturat.

Parę lat później dowiedziałam się, że ten obraz jest błędny. Moja Mama przecież taka nie była, a nawet jak bywają tacy alkoholicy to są po prostu bardzo biedni i chorzy ludzie.

Tak- alkoholizm to choroba. Wiem , że jest rzesza ludzi, którzy nie potrafią tego zrozumieć. Przecież nikt nie wstaję rano i nie stwierdza , że będzie tak pić , źeby wszystko stracić.

Nigdy nie byłam zła na Mamę że choruję na alkoholizm. Jak piła bardzo się bałam , że ją stracę , bałam się o nią. Intuicyjnie wiedziałam , że to nie jest jej wina.

Nie chciałam też od niej uciekać czy zgłaszać . Trwałam przy Niej mając taką dziecięcą wiarę i nadzieję , że jutro wszystko się zmieni.

I nadszedł ten dzień 20 maja 2003 roku. 22 lata temu moja Mama zaczęła się leczyć . Niosąc dzielnie konsekwencje swojej choroby.

Po tylu latach trzeźwego życia potrafimy się śmiać , z różnych sytuacji , które wtedy były tragiczne.

Życzę wszystkim alkoholikom, by wygrali z nałogiem , bo uzależnienia- to nie wybór – to piekło.

 

Tobie Mamo gratuluję i życzę kolejnych lat trzeźwości , było cholernie trudno , ale dałaś radę!

Chęć

Myślałam , że dorośli, dojrzali ludzie potrafią ze sobą rozmawiać. Nawet jak jest trudno, bo szkoda im czasu na obrażanie się itp. Wiedzą , że ich decyzję niosą konsekwencje nie tylko dla nich…

Myślałam , że Ci którzy mają dzieci potrafią schować swoje żale do kieszeni i pokazać dzieciom , że starszych , bliskich się po prostu kocha i szanuję.

Rodzicielswo pokazuję ,że być rodzicem to nie taka prosta sprawa, że nasi rodzice, dziadkowie w większości przypadkach naprawdę nie chcieli żle i zrobili wszystko co potrafili , by nas wychować.

Warto rozmawiać choć czasem boli , ale czasami się nie da , bo moje dobre intencje i chęci nie wystarczą…

Tyłek

Niedawno ludzie sobie  nawzajem  składali życzenia  z okazji  Świąt. 

Są też tacy bliscy sobie  ludzie , którzy  sobie  nie życzą nawzajem,  bo ten od lat nie rozmiawia z tym , bo on się  wtedy tak zachował .A ten to mi coś powiedział i mnie nie przeprosił , więc  dla mnie nie istnieje itp.

I tak sobie ludzie żyją zacinają się i latami nie rozmawiają i się nie widzą. Bo to przecież  nie ja- to on. Jego wina . To ja mam racja.

Tylko wiecie co? Jesteśmy tu na chwile czasem dłuższą  czasem krótszą.
 
I jak stajemy nad czyimś grobem -to te wszystkie  pretensje i nasze racje  -są tak nieistotne… Można je sobie w tyłek wsadzić…

Naprawdę  nie trzeba  czekać na refleksje , że szkoda czasu na konflikty , na patrzenie  na swoje racje  itp. na czyjąś śmierć. Nie trzeba żałować,  że nie ma już czasu . Czas jest teraz ,nie  później  . Później  może nie nastąpić…