Jeżeli- jestem

„W codziennym życiu wyraźnie widać, że to nie szczęście czyni nas wdzięcznymi, lecz wdzięczność – szczęśliwymi”

Od momentu gdy przeczytałam te słowa, mocno we mnie pracują. Sam temat wdzięczności (choć poruszałam już go) powraca do mnie.

Jeżdżę na wózku i siłą rzeczy musiałam się nauczyć prosić o pomoc, a naturalną rzeczą (czego uczyła mnie mama) jest słowo DZIĘKUJĘ. Zawsze powtarzała mi, że ona jest moim rodzicem, więc pomoc mi to jej obowiązek, ale każda inna osoba nie musi tego robić, więc trzeba być wdzięcznym.

Od śmierci Jarka doświadczyłam jak ważna jest w życiu postawa wdzięczności do Boga i drugiego człowieka. Ostatnio uderza mnie brak wdzięczności u innych za proste i za te większe rzeczy…

Myślę sobie, że jeżeli jestem w stanie szczerze podziękować za mój wózek, bo „nauczył” mnie np. cierpliwości, to jeśli jesteś sprawny to też masz za co dziękować…

Jeżeli jestem w stanie szczerze podziękować za chorobę mamy, która była dla mnie lekcją jak powstawać gdy się upadnie i mocno poturbuje… to jeśli miałeś / masz zdrową mamę/tatę to tez możesz dziękować…

Jeżeli jestem w stanie szczerze podziękować za każde odrzucenie, bo nauczyło mnie wybaczać, rozumieć i akceptować, to jeśli czujesz się całe życie kochany i nikt Ci jeszcze nie złamał serca to również masz za co dziękować…

Jeżeli jestem w stanie po tragicznej śmierci Jarka szczerze zauważać i dziękować za dobro, które się dzieje, mimo wielkiej tragedii, to…

Za co jestem dzisiaj wdzięczna/ wdzięczny Bogu?

Autor

druga

Mam na imię Asia. Mam 29 lat .Mieszkam w Elblągu. Od urodzenia choruję na mózgowe porażenie dziecięce dlatego poruszam się na wózku. Posiadam licencjat z polonistyki i magistra z dziennikarstwa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *